De Veiligheidspal

De Veiligheidspal

Voor de M1 karabijn zijn er vier typen veiligheidspallen ontwikkeld. De wijzigingen werden eerst doorgevoerd om de productie te vereenvoudigen en later om de betrouwbaarheid en de werking van de veiligheidspal te verbeteren.

Type 1

Dit type veiligheidspal heeft een geruit patroon aan beide uiteinden. Langs de omtrek is in axiale richting een gleuf gefreesd met twee inkepingen bedoeld voor de veer belaste plunjer om de veiligheidspal in positie te houden waarin hij wordt geplaatst ( veilig/vuren). Aan de tegenoverliggende zijde bevindt zich een uitsparing die ruimte biedt aan de trekker en deze deblokkeert wanneer de veiligheidspal in de vuurstand staat. De varianten van Winchester verschilden enigszins van die van Inland. De veiligheidspallen van Inland hebben een afgeschuinde rand rond het geruite patroon. Deze veiligheidspallen hebben geen fabrieksmarkeringen.

Foto : Links het Winchester & Inland model

Type 2

Deze veiligheidspal is identiek aan de type 1, met uitzondering van de uiteinden, die geen geruit patroon meer hebben. Op 10 augustus 1942 keurde de U.S. Ordnance het stoppen van de extra bewerking voor het aanbrengen van het geruite patroon goed, de kostenbesparende wijziging werd begin 1943 doorgevoerd. Deze veiligheidspal bleef in gebruik tot het derde kwartaal van 1943.

Type 3

Deze  veiligheidspal heeft twee vlakke uiteinden en verschilt van de Type 2 door een aangepaste vergrendeling. Eind 1943 werd de sleuf met twee vergrendelgaten vervangen door twee V-vormige inkepingen met een stevige richel ertussen. Dit verbeterde de werking van de veiligheidspal en voorkwam dat deze onbedoeld verschoof tussen de standen “veilig” en “vuren”. De aanpassing zorgde voor een soepelere bediening en een betere vergrendeling.

Type 4

In 1945 werd de veiligheidspal van de M1-karabijn aangepast van een drukknoptype naar een roterend type. Veldrapporten gaven aan dat soldaten per ongeluk het magazijn ontgrendelden wanneer ze dachten de veiligheid in te schakelen. De wijziging werd eind 1944 goedgekeurd, maar pas begin 1945 ingevoerd. Karabijnen die na de oorlog in dienst bleven, kregen een roterende veiligheid ter vervanging van de oorspronkelijke drukknopveiligheid.

Veiligheidspalveer met plunjers

De veiligheidspalveer met plunjers is een samenstelling van een veer met aan beide uiteinde een plunjer. Eén plunjer loopt in de uitsparing van de veiligheidspal, de veer zorgde voor spanning op de plunjer in de veiligheidspal, zodat deze stevig in de “veilig” of “vuur” stand blijft staan. De andere plunjer komt in een uitsparing in de achterkant van de magazijn pal en houdt deze op zijn plaats.

Type 1

Dit Type is het oorspronkelijke ontwerp en heeft een totale lengte van 22,86 mm. Dit type werd gebruikt bij alle Type 1- en Type 2 veiligheidspallen en zelfs bij een deel van de Type 3 veiligheidspallen.

Type 2

Dit type is identiek aan de Type 1, behalve dat deze 2,54 mm langer is, en heeft dus een totale lengte van 25,4 mm. De extra lengte zorgt voor meer spanning op de veiligheidspal, wat een positiever effect had op de werking van de veiligheidspal. Deze wijziging vond plaats eind 1944, toen de Type 3 veiligheidspallen werden geïnstalleerd, en werd ook gebruikt bij de Type 4 veiligheidspallen.